آنان که وبلاگ نمینویسند
به رغم شمار فراوان وبلاگ هاى فارسى زبان و ايرانيانى كه به نوشتن وبلاگ و انتشار افكار، عقايد و علم و دانش خود مى پردازند، هنوز اين تعداد در مقايسه با كاربران فراوان اينترنت در كشور اندك به نظر مى رسد. اين طور تصور مى شود كه بسيارى از كاربران اينترنت در ايران استفاده اى غيروبلاگ نگارى از دنياى مجازى مى كنند. بديهى است استفاده از اينترنت تنها محدود به وبلاگ نويسى نمى شود اما با وجود سهولت استفاده از اين امر و همه گير شدن آن، وجود يك وبلاگ شخصى براى يك كاربر فعال اينترنتى ضرورى به نظر مى رسد. كاربر فعال كسى است كه هدف او از وب گردى تنها سرگرمى نيست و به دنبال غايت ديگرى است كه مى تواند آموزش، ارتباط، يادگيرى و... باشد. براى نمونه اكثر كاربران اينترنت در ايران با نرم افزارى به نام ياهومسنجر آشنا هستند. اين برنامه آنقدر همه گير و عمومى است كه شايد كمتر كسى را ميان ايرانيان بتوان يافت كه از اينترنت استفاده كند و عضو سايت ياهو و خدمات آن تا به حال نبوده باشد.
سئوال اينجاست كه چرا وبلاگ نويسى با وجود رشد فراوان در چند سال اخير هنوز ما بين ايرانيان به حالت عمومى در نيامده است؟ چرا بايد در يك جمع كه شامل افراد عادى مى شود وقتى كلمه وبلاگ را به كار مى بريم بايد در مورد آن ابتدا شرح و وصف گوناگون دهيم تا مخاطب بداند اصولاً وبلاگ چيست و چه مى كند؟ به اعتقاد بسيارى از وبلاگ نويسان و محققان در هر جامعه چند دسته از افراد وجود دارند كه وبلاگ نمى نويسند:
• افرادى كه دسترسى به كامپيوتر و اينترنت ندارند: در مورد اين دسته نمى توان چندان بحث كرد. هر چند در صورت علاقه و پشتكار در جامعه امروزى دسترسى به كامپيوتر از طرق مختلف و مكان هاى گوناگون، ممكن شده است.
• افرادى كه نمى دانند وبلاگ چيست: اين گروه چه بسا با كامپيوتر و اينترنت آشنايى ديرينه داشته اند اما به دليل فعاليت محدود و تك بعدى شان تا به حال در پى شناسايى وبلاگ نبوده اند و يا به آن چندان علاقه اى نشان نداده اند.
• افرادى كه از نوشتن ترس دارند: اينگونه افراد تصور مى كنند كه براى نوشتن وبلاگ حتماً بايد يك شخصيت مهم سياسى؛ اجتماعى يا يك فرد كاملاً شناخته شده داشت. اين دسته با وبلاگ و مزايا و معايب آن كاملاً آشنا هستند و چه بسا حتى وبلاگ ديگران را نيز بخوانند اما به هر دليلى خود را لايق نوشتن نمى دانند و احساس مى كنند كه حرفى براى گفتن ندارند. در حالى كه هركس و با هر موقعيت و طبقه، مى تواند نظريات و افكار خود را در اختيار ديگران قرار دهد. روانشناسان معتقدند احتمالاً اين افراد از عدم وجود اعتماد به نفس كافى رنج مى برند.
• افرادى كه سستى مى كنند: اين دسته از افراد چنين مى پندارند كه وبلاگ نويسى كار سختى است و حتماً بايد يك متخصص تمام عيار كامپيوتر و اينترنت بود تا بتوان وبلاگ نوشت يا تصور مى كنند نوشتن و مديريت يك وبلاگ نيازمند وقت بسيار و حوصله فراوان است و به طور كلى به علت عدم آشنايى با خصوصيات وبلاگ نويسى از آن اجتناب مى كنند و آن را كارى دشوار مى پندارند.
• افرادى كه در انتشار افكار و دانش خود خساست به خرج مى دهند: وضعيت اين گروه به طور كلى جداست. اگر از گروه هاى بالا بپرسيد چرا وبلاگ نمى نويسيد طبيعى است كه به اين موضوع اشاره نخواهند كرد و دليل ديگرى مى آورند اما اين افراد دانش و علم خود را بالاتر از آن مى دانند كه در اختيار عموم قرار دهند و اگر اين كار را انجام دهند اغلب با غرور فراوان و منت بسيار انجام مى گيرد.
• افرادى كه فكر مى كنند وبلاگ مى نويسند: اين افراد به نوعى وبلاگ نويس هستند اما از ديدگاهى ديگر نمى توان آنها را در زمره وبلاگ نويسان محسوب كرد. متاسفانه تعداد بسيار زياد آنان موجب شده است كه بسيارى از افراد آنها را جزء جامعه وبلاگ نويسان محسوب كنند.
اين گروه كسانى هستند كه در وبلاگ، نظريات، تجربيات، دانش و افكار و عقايد خود را دخيل نمى كنند و با زير پا گذاشتن قانون كپى رايت به نقل نوشته ها و مطالب ديگران مى پردازند. اكثر وبلاگ هايى كه به طور كاملاً غيرحرفه اى و ناشيانه و با عناوينى نظير: سرگرمى، دانلود انواع موزيك، نرم افزارهاى جديد و... تنها به ذكر مطالب و لينك هاى ديگران بدون ذكر منبع و تحليل خودشان مى پردازند از اين دسته اند. متاسفانه اين افراد خود را ملزم به وبلاگ نويسى مى دانند و در پى جلب مخاطب و اقبال بيشتر خوانندگان از روشى غيرمنطقى هستند. عملكرد اين گروه به دسته سوم يعنى كسانى كه از نوشتن ترس دارند بسيار شبيه است و به دليل عدم وجود سخنى براى مطرح كردن از ذهن نويسنده متوسل به مطالب ديگران مى شوند. اگر شما نيز وبلاگ نمى نويسيد با تفكر درباره گروه هاى بالا جايگاه واقعى خود را در ميان اين افراد بيابيد و در پى يافتن پاسخى براى وبلاگ ننوشتن خود باشيد. هيچ كس ملزم به وبلاگ نويسى نيست اما هركسى داراى افكار، عقايد، دانش، خاطرات و تجربياتى است كه نقل آنها براى ديگران خالى از لطف نخواهد بود. حتماً اين جمله معروف را هم از كتب دوران تحصيل به ياد داريد كه «زكات علم، نشر آن است.» پس براى نشر علم، چه ابزارى بهتر از وبلاگ.
