مقالات من

چندى پيش و در پى فرا رسيدن چهارمين سالگرد تولد وبلاگ هاى فارسى در دنياى اينترنت، آمار و ارقامى مبنى بر تعداد وبلاگ هاى فارسى منتشر شد. آمار و ارقامى كه شايد درستى و صحت و سقم آن بر كسى كاملاً آشكار نباشد. بسيارى از وبلاگ نگاران ايرانى نيز همواره در پى يافتن پاسخ اين سئوال هستند كه تعداد وبلاگ هاى فارسى زبان چه تعداد است؟ پيداست كه هرگز نمى توان به طور دقيق تعداد وبلاگ هاى موجود در يك كشور را محاسبه كرد اما با آمارگيرى از موتورهاى جست وجو و تركيب اين آمار با اطلاعات ديتابيس هاى سرويس دهندگان وبلاگ مى توان به ارقامى نسبتاً دقيق دست يافت. در آخرين آمار منتشر شده بلاگ هرالد، كشور ايران نهمين دارنده وبلاگ در جهان و دارنده به طور تخمينى هفتصدهزار وبلاگ است. ايران با داشتن اين تعداد وبلاگ به ترتيب بعد از كشورهاى آمريكا، كره، چين، ژاپن، فرانسه، لهستان و كانادا در مكان نهم جهان قرار دارد و پرشين بلاگ با ميزبانى بيش از ۵۲۵ هزار وبلاگ در مكان سيزدهمين سرويس دهنده وبلاگ دنيا و اولين در ايران قرار دارد. بى جهت نيست كه اين سرويس دهنده وبلاگ فارسى را به نوعى پدر وبلاگ نگاران ايرانى معرفى مى كنند.
از اين ۷۰۰ هزار وبلاگ كه البته همه اين وبلاگ ها فعال نيستند و تعداد آنهايى كه هر چند روز يك بار آپ ديت مى شوند در حدود ۴۰۰ هزار عدد است ۵۲۰ هزار مربوط به پرشين بلاگ، ۵۵ هزار مربوط به بلاگفا، ۲۰ هزار عدد ميهن بلاگ، ۷ هزار مربوط به پارسى بلاگ و بقيه متفرقه است.
سئوال اين است كه يك تعريف مناسب از وبلاگى فعال چيست؟ يك وبلاگ بايد داراى چه خصوصياتى باشد تا فعال شناخته شود؟ برخى از وبلاگ  نگاران بر اين باورند اگر وبلاگ را در فواصل زمانى كوتاه، مرتب به روز كنند، وبلاگ ايشان به عنوان يك وبلاگ فعال شناخته خواهد شد. به همين دليل بدون بررسى دقيق روى مطالب، تنها در پى ارسال نوشته هاى جديد به هر طريقى هستند و قصد دارند يك شبه ره صدساله را طى كنند. اين قبيل وبلاگ نگاران پس از مدتى اگر در نوشتن و تهيه مطلب با مشكل مواجه شوند دست به دامن مطالب ديگران مى شوند و حاضر هستند به هر قيمتى وبلاگشان را به روز و در خيال خودشان فعال نگه دارند. حال آنكه يك وبلاگ مى تواند به صورت هفتگى يا حتى با فواصل زمانى بيشتر از آن به روز شود اما با مطالبى استوار، محكم و مهمتر از همه خلق شده توسط خود نويسنده.
در يك وبلاگ فعال اصولاً بين مطالب وحدت رويه به چشم مى خورد. خط مشى نويسنده به خوبى مشخص است و نوشته ها اغلب داراى موضوعات مشخص و مرتبط به هم هستند. بعضاً ديده مى شود وبلاگ نگاران با ارسال مطالب گوناگون در موضوعات مختلف و بى ربط سعى در متنوع كردن آن دارند كه امرى بى فايده است. بهتر است وبلاگ نويس زياد از اين شاخه به شاخه ديگر نپرد و موضوعات مطالبش حول محور مشخصى نگاشته شده باشند.
يك وبلاگ نويس حرفه اى كه قصد دارد وبلاگى فعال را منتشر كند بايد قالبى منظم و كم حجم براى وبلاگش تهيه كرده و از به كار بردن تصاوير و كدهاى خسته كننده و سنگين جداً بپرهيزد. برخى وبلاگ نويسان به زيبايى وبلاگشان خيلى اهميت مى دهند، اين موضوع ماهيتاً بسيار خوب است اما بايد دانست زيبايى فقط در تجمل بيش از حد خلاصه نمى شود و گاهى اوقات يك وبلاگ با ظاهرى آراسته و شيك اما كم حجم و ساده، خيلى بيشتر نظر مخاطبان را به خود جلب مى كند.
از ديگر خصوصيات يك وبلاگ فعال بخش هاى جانبى آن هستند. اگر در يك وبلاگ تنها نوشته هاى نويسنده منتشر شود و هيچ گونه تنوع و ابزار جانبى وجود نداشته باشد، آن وبلاگ بسيار خسته كننده خواهد بود. از اين رو، وبلاگ نويسان به راه اندازى قسمت هاى فرعى جدا از محتواى اصلى وبلاگ جهت متنوع كردن آن مى پردازند. بخش هايى مانند يك فتوبلاگ كه همانند يك آلبوم عكس عمل مى كند، لينكدونى، تماس و آشنايى با نويسنده، لينك دوستان، جملات و سخنان قصار و...
از همه اين مسائل كه بگذريم مهمترين فاكتور جهت تبديل شدن يك وبلاگ معمولى به وبلاگى فعال مسئله مرور زمان است. هرچه زمان بيشتر بگذرد نويسنده داراى تجارب بيشترى مى شود و به تدريج خوانندگان او نيز افزايش پيدا مى كنند. يك وبلاگ تازه تاسيس را به هيچ وجه نمى توان وبلاگى فعال محسوب كرد. به علاوه با گذشت زمان، مطالب قبلى نيز به بايگانى وبلاگ منتقل مى شوند و زمانى كه خواننده با آرشيوى پربار و مرتب روبه و مى شود بيشتر پى به اصالت وبلاگ و حرفه اى بودن نويسنده آن مى برد. بدين ترتيب، اين طور به نظر مى رسد كه تعداد وبلاگ هاى واقعاً فعال فارسى كه داراى ويژگى هاى بالا باشند قطعاً به رقم چهارصد هزار نمى رسد و بايد دانست كه معيار هر كس در تشخيص فعال بودن يا نبودن يك وبلاگ چيست؟